Kalmak istenmediği yerlerden.
Dişini sıkarak kanatmalı yüreğini,
Üşüyerek her hatıranın gölgesinde,
Ayak uçlarına basar gibi bazen, sessizce,
Gitmesini de bilmeli insan.

Çok anlattıkların, az anlaşılıyorsa.
Boşa kanat çırpmak değilmidir bu çaba.
İçinde yüklemi olmayan duygulara esir olmak
Kendini sorgusuz sualsiz karanlığa hapsetmek değilmidir.
İşte tam dibe vurmuşluğun nüksederken
Gitmesini de bilmeli insan.

 

"Hakikat Oruçoğlu / Aşk-ı Derun"